Martynika to departament zamorski Francji w archipelagu Małe Antyle. Od północnego wschodu oblewa ją Ocean Atlantycki, a od południowego zachodu Morze Karaibskie. Zajmuje powierzchnię 1130 km kwadratowych. Ośrodkiem administracyjnym Martyniki jest Fort-de-France. Językiem urzędowym jest francuski.
Jest wyspą pochodzenia wulkanicznego, wyżynno-górzystą ( najwyżej wznosi się czynny wulkan Mount Pelee - 1397 m n.p.m.). Wzdłuż brzegów wyspy ciągną się równiny i piaszczyste plaże. Na Martynice występuje klimat podrównikowy. Pierwotne wilgotne lasy równikowe częściowo zajęły plantacje, a na wybrzeżach rosną namorzyny.
Martynika została odkryta w 1502 r. przez Krzysztofa Kolumba. Wówczas wyspę zamieszkiwali Karaibowie. W pierwszej połowie XVII w. wyspa została skolonizowana przez Francuzów i zasiedlona niewolnikami z Afryki. Obecnie Murzyni są dominującą grupą wśród ludności Martyniki.
Atrakcją turystyczną wyspy są piaszczyste plaże i ciekawe miejsca, jak Fort-de- France z kolonialną zabudową i bogatą biblioteką, miejscowość Trois-Ilęts, gdzie urodziła się żona Napoleona –Józefina oraz miejscowość Saint-Pierre, która w 1902 r. została zniszczona na skutek wybuchu wulkanu Mount Pelee.
Trzy piramidy w Gizie (Cheopsa, Chefrena, Mykerynosa) na przedmieściach Kairu to kolosalne grobowce egipskich faraonów.