Belize

Belize jest to niewielkie państwo Ameryki Środkowej, położone nad Morzem Karaibskim we wschodniej części nasady półwyspu Jukatan. Zajmuje zaledwie 22,9 tys. km kwadratowych powierzchni. Na obszarze kraju przeważają niziny, tylko w południowej części biegnie pasmo niskich gór Maye. Kraj leży w strefie klimatu równikowego. Północna część kraju ma klimat podrównikowy wilgotny. Blisko połowę terytorium Belize porasta wiecznie zielony las równikowy. Na terenach górzystych rosną lasy podzwrotnikowe. Na wybrzeżach występują namorzyny. W lasach żyje wiele gatunków małp, węży, ptaków m.in. papugi i kolibry.

Wybrzeża obecnego Belize od połowy XVII w. należały do Hiszpanii, ale stanowiły bazę dla angielskich piratów. W 1763r. Hiszpania przyznała Anglikom prawo do eksploatacji lasów. Od 1786 r. obszar ten jako Honduras Brytyjski należał do Wielkiej Brytanii i był nieustannie przedmiotem sporów między Wielką Brytanią i Gwatemalą, a następnie niepodległego Belize. Dopiero w 1991 Gwatemala uznała niepodległość Belize.

Pierwotnymi mieszkańcami Belize byli Indianie Majowie i Karaibowie. W okresie kolonialnym sprowadzono do pracy ludność murzyńską, a po zniesieniu niewolnictwa ludność azjatycką. Współcześnie największą grupę mieszkańców stanowią Murzyni i Mulaci, następnie Metysi, Biali, Zambo, Indianie. Ponad połowa ludności jest wyznania katolickiego. Językiem oficjalnym jest angielski, a w użyciu hiszpański, karaibski. Stolicą kraju jest Belmopan. Najważniejszym ośrodkiem miejskim Belize jest miasto Belize pełniące do 1970r. funkcję stolicy. Do ważnych ośrodków należą: Corozal, Stann Creek, Orange Walk, San Ignacio.

Atrakcjami turystycznymi Belize są walory krajobrazowe wybrzeży i pozostałości zabytków Majów.